എഴുത്ത്.

എല്ലാറ്റിനുമൊരുത്തരം

ഉണ്ടായിരുന്ന കാലം കഴിഞ്ഞു.

മൌനത്തിന്‍റെ വസന്തമാണിത്

കാറ്റിന്‍റെ ഗതിയറിഞ്ഞു

വഞ്ചി തുഴഞ്ഞ മനസ്സ്

തോറ്റതെന്തെന്നറിയില്ല.

വിട പറഞ്ഞ പക്ഷികള്‍ക്കിന്നു

ദേശാടനത്തിന്‍റെ തുടക്കം.

ഉത്തരമില്ലാത്ത

മനസ്സാണിതെഴുതുന്നത്.

അക്ഷരതട്ടുകളിലെല്ലാം

അര്‍ത്ഥങ്ങള്‍ തിരഞ്ഞു-

മടുത്തു, ഒടുവില്‍

മരിച്ചു വീഴുന്ന പുലരികളോട്

പറയേണ്ടതെന്തെന്നറിയില്ല.

ഓര്‍മ്മകള്‍ പെറുക്കി വച്ച്

കൂടുണ്ടാക്കുന്നതില്‍ തോറ്റ്-

പോയവന്‍ ഞാന്‍ മാത്രമാണ്.

നഷ്ടപെട്ടതിനെ ഓര്‍ത്ത്

കരയുന്ന ബാല്യത്തിന്‍റെ

നിഷ്കളങ്കത എന്നേയെനിക്ക്-

നഷ്ടപെട്ടിരിക്കുന്നു.

ഞാന്‍ കണ്ട തുമ്പയുടെ

വിശുദ്ധി, മരീചിക മാത്രമായിരുന്നു.

ഇന്നിനി, എന്നുമിനി

ഓര്‍മ്മകള്‍ എഴുതി മടുത്തു-

മടുക്കും.

ദൈവം കടം വാങ്ങിയ

നക്ഷത്രങ്ങളിതു വരെ

തിരികെ തന്നിട്ടുമില്ല.